خاتمی 8 سال رهبری جریانی را به عهده داشت که نام اصلاحات را به دوش کشید.جریانی که آن را با حرکت ملی مشروطه خواهی هم وزن می دانند.حرکتی که غالب صاحب نظران هزینه هایش را بیشتر از دست آوردهایش می دانند و کماکان بر این نظر استوارند که این هزینه ها باید پرداخت می شد.
اصلاحات با تمام فراز و فرود هایش با تمام کم و کاستی هایش یک دوره ی فطرت 4 ساله را طی کرد.4 سالی که عقلانیت جای خودش را به تعصب های نا به جا , برنامه و سیاست جای خودش را به تصمیم های خلق الساعه داد.زمانه ای که نه تنها دستاورد شگرفی برای ایران و ایرانی نداشت که ایران ستیزی بین المللی را به همراه داشت.

یک سؤال مهم :

در این موقعیت زمانی که ساختارها و اصول زیر بنایی اصلاحات دچار دگرگونی و تحول و تحول خواهی شده , آیا هر کسی را می توان اصلاح طلب نامید؟

اصلاحات و اصلاح طلبی در یک نام به طور مثال خاتمی خلاصه نشده بود.اصولآ حامیان این جریان فکری – عملی اگر اعتقاد به رهبری مادام العمر داشتند مطلقآ در دایره ی اصلاح طلبی نمی گنجیدند , که این مهم با هیچ کدام از اصول دموکراسی مطرح شده در این جریان سازگاری ندارد.

اصلاحات یک راه , یک هدف , یک سرانجام بوده و هست.اصلاحات مانیفیست ایران آزاد و آباد و مستقل برای همه ی ایرانیان هست.حرکتی که از مشروطه به صورت سازمان یافت شروع به پرداخت هزینه کرده ,در زمانه ی انقلاب قوت گرفت و 8 سال اصلاحات را در اوج گذروند ولی اکنون ...

جریان اصلاحات هیچ گاه شخص محور نبوده و نیست , ولو اینکه مسئولیت خطیر رهبری را در یک بازه ی زمانی به خواست کل حرکت شخصی از همان تبار و اندیشه به دست گرفته باشه.قائم مقام,امیرکبیر,مصدق و خاتمی همیشه جدای از یک اسم یک راه بودند.

خاتمی یک مسیربود که به هر روی از حرکت باز ایستاد و برخلاف میل شخصی به بازگشت از این مهم هم جلوگیری شد.اصلاحات تلاش کرد تا از خاتمی یک کاریزما نسازد تا با از دست دادن وی هدف نهایی هم به فراموشی سپرده شود.

راه اصلاحات اگر چه هموار نیست ولی به دست جوانانی که با شوق رو به جلو به امید آینده در حرکتند , ادامه دارد.

این بار طنین اصلاح از جبهه ی یک تیم بیرون می آید:

کروبی,کرباسچی,ابطحی,مهاجرانی,کدیور,نجفی,رهامی,نیلی,موسوی بجنوردی,منتجب نیا,قوچانی و بزرگان بیشمار دیگری همچون سروش و باقی وحامیان همیشه در صحنه ای چون سازمان دانش آموختگان ایران(ادوار تحکیم وحدت),تیمی که هنوز مطالبات به حق اصلاحات را فراموش نکرده است.

علی معینی