افراطیون و دگم اندیشان که خود به دیده بانی برای رصد وضعیت حقوق بشر ورعایت موازین حقوقی و انسانی در سراسر جهان بدل گشته اند، در داخل کشور تحمل گزارشگران وضعیت حقوق بشری خود را ندارد. آیا میان زندانیان ابوغریب و گوانتانامو که ناقضان حقوق بشر در ایران آن را چماقی بر سردیگران کرده اند با زندانیان کهریزک ، اوین و دیگر بازداشتگاهها از حیث کرامت و حقوق انسانی تفاوتی وجود دارد؟

با گذشت 7ماه از عمر جنبش سبز، روز به روز شاهد گستردگي و انسجام بيشتر نداي حق طلبي مردم هستيم، جنبشي كه ايستادگي و مقاومت را تنها سلاح مقدس خود در برابر خشونت و زور دانسته و تلاش درجهت احقاق حقوق پايمال شده مردم را هدف مقدسي مي داند كه در رسيدن به آن از جان خود نيز دريغ نخواهد كرد.

متاسفانه در چند ماه گذشته، مسند نشينان ناحق اريكه حکمراني که ترس از دست دادن قدرت نامشروع چشمشان را کور و گوششان را کر کرده است از هیچ وسیله ای برای سرکوب صدای آزادی خواهی و حق طلبی ملت ایران دریغ نکرده و با توسل به اقدامات غیرقانونی و استفاده از خشونت بي حدو حصر می کوشند تا بساط چپاول و غارت جان و مال و ناموس ملت را گسترده تر کنند. تاجایی که با وقاحت و بی شرمی سالروز شهادت معلم آزادی و آزادگی را به خون جوانان آزاده این مرزوبوم رنگین کرده و بی شرمانه تر آنکه دستگیری و حبس صاحبان اندیشه و عزیزان مردم را حربه ای جهت سرپوش جنایات خود می کنند.

با توجه به اوضاع و شرایط کنونی و احساس نگراني و خطر برای آينده کشور برخود لازم می دانيم به بیان نکاتی چند در این رابطه بپردازيم:

1. بازداشت غیرقانونی و مغرضانه اعضای سازمان دانش آموختگان ایران و تداوم حبس آنان را فاقد هرگونه وجاهت قانونی دانسته و اعلام مي داريم که برخوردهای صورت گرفته با اعضای سازمان ادوارتحکیم وحدت نه تنها نشان از عقده گشایی و کینه توزی تمامیت خواهان دارد بلکه گواهی درماندگی و استیصال متجاوزان به حقوق ملت می باشد. بازداشت روز گذشته کاوه قاسمي کرمانشاهي و اردوان قرائتي، تداوم بازداشت رشید اسماعیلی، سید کوهزاد اسماعیلی، مهرداد بزرگ، روزبه کریمی و صدور احکام سنگین و غیرقانونی احمد زید آبادی، عبدالله مومنی و سلمان سیما نمونه ای از تلاش حاکمیت جهت به بن بست کشیدن روند اصلاح امور جامعه است.

2. انتساب فعالین سیاسی از جمله اعضای کمیته گزارشگران حقوق بشر به سازمان های تروریستی جدای از تلاش برای توجیه اقدامات خشونت آمیز، نشان از آن دارد که سردمداران و عاملان خشونت پیگیری و ضعیت حقوق بشر در ایران را به دلیل کارنامه سیاه خود در این زمینه، مساوی با نابودی دستگاه حکمرانی شان می دانند.

افراطیون و دگم اندیشان که خود به دیده بانی برای رصد وضعیت حقوق بشر ورعایت موازین حقوقی و انسانی در سراسر جهان بدل گشته اند، در داخل کشور تحمل گزارشگران وضعیت حقوق بشری خود را ندارد. آیا میان زندانیان ابوغریب و گوانتانامو که ناقضان حقوق بشر در ایران آن را چماقی بر سردیگران کرده اند با زندانیان کهریزک ، اوین و دیگر بازداشتگاهها از حیث کرامت و حقوق انسانی تفاوتی وجود دارد؟

بازداشت اعضاي کميته گزارشگران حقوق بشر; شیوا نظرآهاری، سعید حائری،کوهیارگودزی، سعیدکلانکی ، پریساکاکایی و سعيد جلالي فر که سالهاست با جديت و تلاش خستگي ناپذير به پیگیری وضعیت حقوق بشر می پردازند خود بارزترين گواهی نقض حقوق بشر و خط بطلاني بر ادعاي رعايت ارزشهاي انساني و اسلامي در ایران مي باشد. مجموعه حاکم بر کشور با اعمال فشار بر جريان اطلاع رساني وضعيت حقوق بشر به جاي بهره گيري و استقبال از آنها در جهت رفع موانع رعايت حقوق بشر و اصلاح امور،عملا" ثابت نمود که به هيچ يک از موازين اعلاميه جهاني حقوق بشر نه تنها اعتقادي ندارد که حتي به ديده عناد مي نگرد.

3. زنان در طی سالیان متمادی ازبسیاری حقوق خود محروم بوده اند.كناره گیری و قهر این رکن اساسی و زیربنایی جامعه چه از منظر جامعه شناختی و فرهنگی و چه از دیدگاه سیاسی به معنای توقف سیر پیشرفت و تحول به سوی جامعه مدرن و عدم بکارگیری تمامی ظرفیت های جامعه است که این امر می تواند مانع بزرگی در راه رسیدن به آینده ای پویا و روشن و گذار به دموکراسی و جامعه مدنی باشد. تلاش و پیگیری فعالين جنبش زنان در بسط و گسترش مبارزات مدنی و ترویج فرهنگ عدم خشونت و مدارا در کنار ارتقاء سطح فکری و آگاهی زنان، خدمتی بی مزد ومنت بوده که در طی سالیان گذشته جوابی جز تهدید، ارعاب، بازداشت و حبس نداشته است. فشارهای مضاعف بر کمپین یک میلیون امضاء، مادران صلح و ديگر گروههاي جنبش زنان و همچنين بازداشت فعالين اين جنبش; سميه رشيدي، زهره تنکابني، مهين فهيمي و ليلي فرهادپور نشان از تصمیم مراکز قدرت جهت سرکوب این قشر برابري خواه و منفعل کردن پایگاه اجتماعی آنان دارد.

4. جنبش دانشجویی با سابقه ای درخشان در تحولات سیاسی و فرهنگی کشور در طی سالیان گذشته همواره توانسته به عنوان دیده بان جامعه مدنی نقشی موثر و بسزا داشته باشد. دفتر تحکیم وحدت بعنوان بازوی قدرتمند این جنبش و بزرگترین و قدیمی ترین تشکل دانشجویی در خلق فضای نقد و پویایی جامعه دانشگاهی و تلاش جهت تحقق دموکراسی همواره پشتیبان جریان دموکراسی خواهی بوده است. دانشجویان آزادیخواه و حق طلب که تنها سلاحشان اندیشه و تنها هدفشان آزادی و آبادانی کشور است امروز طعمه خشونت بي سابقه و غنی شده ای هستند که می کوشد عرصه دانشگاه را جولانگاه تاخت و تاز عاملان تحجر و واپسگرایی سازد تا آمران تجاوز وتعدی به حقوق مردم پروسه حاکمیت انحصاری خود را به پیش برند. بازداشت و حبس اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت; مهدی عربشاهی، بهاره هدایت، میلاد اسدی، مرتضی سیمیاری و سایر دانشجویان آزاد اندیش گواه تلاش جریان تمامیت خواه و اقتدارگرا برای سرکوب و خفقان همه جانبه جامعه دانشگاهی ایران است.

با این اوصاف اقتدارگرایان که گویا ضعف عقلانیت و انسانیت تارو پودشان را فراگرفته غافل از آنند که تجربه 7ماه گذشته نشان داده اقدامات بی پایه و اساس دستگاههای امنیتی و قضایی نه تنها ذره ای رهروان و حامیان جنبش تحول خواهي مردم را در راه رسیدن به هدف مردد ومتزلزل نساخته بلکه آنان را در پیمودن راهی که آغاز کرده اند مصمم تر و مقاوم تر ساخته است.بازداشت و حبس فعالین سیاسی و مدنی، صاحبان اندیشه و قلم و همچنین تمسک به اقدامات مضحک و سخیفی چون اعتراف گیری و صدور احکام سنگین بدون مبنای حقوقی،جز نابودی و هلاکت عاملان و آمران آن در این گرداب خود ساخته، حاصلی نخواهد داشت .

براین اساس، شعبه اصفهان سازمان دانش آموختگان ایران (ادوارتحکیم وحدت) ضمن محکوم نمودن تداوم بازداشت اعضای در بند سازمان خود و همچنین صدور احکام غیرقانونی، خواستار آزادی اعضای اين سازمان و سایر اسرای ملت ایران بوده و ضمن اعلام حمایت از جنبش مدني مردم، بار دیگر اقتدارگرايان را به تعمق و تامل بیشتر فراخوانده و به آنها اعلام می دارد تا در باتلاق اقدامات غیرقانونی و رفتارهای بدور از انسانیت خود قربانی نشده اید با پذیرفتن خواست مردم بیش از این کشور را در ورطه نابودی و عقب ماندگی نکشانید.

سازمان دانش آموختگان ايران(ادوار تحکيم وحدت)

شعبه استان اصفهان