|
- سریال ویکتوریا که مدتی است از شبکه ماهواره ای فارسی وان در حال پخش است به یکی از سریال های محبوب خانواده های ایرانی تبدیل شده است. تاثیرگذاری این سریال بر روی جامعه ایرانی تا اندازه ای بوده است که شبکه اول تلویزیون دولتی ایران نیز در یکی از برنامه های خود ( برنامه خانواده) به نقد و تحلیل آن اما از نگاهی دیگر پرداخت. شخصیت اول این سریال نمایی از یک زن موفق است که به رغم مشکلات فراوان و جدایی موقت از همسری که تکیه گاه مالی او در زندگی محسوب می شد؛ توانست توانایی های خود را بروز داده و زندگی مستقل خود را پایه گذاری نماید.
- پائولا دختر بزرگ ویکتوریا نماد یک زن مدرن است که استقلال و هویت خود را فدای هیچ چیزی نمی کند. او در زندگی خانوادگی اش با سباستین دچار مشکلات اساسی شده است؛ چون همسرش نمی تواند بپذیرد که او شغلش را به زندگی زناشویی، بچه داری و پخت و پز ترجیح می دهد. نبود پائولا در منزل موجب شد که همسرش تا مرز خیانت به او پیش برود و زندگی مشترک این دو در آستانه جدایی قرار گیرد.
- در یکی از قسمت های اخیر این سریال زمانی که پائولا با مادرش (ویکتوریا) گفت و گو می کرد به نکته ای اشاره کرد که نکته طلایی یک رابطه زناشویی است و آن برابری در تمام اشکال آنست. من بارها به این نکته اندیشیده ام که چرا از روز نخست پاره ای از وظایف، ذاتی زنان یا مردان شده است. این تلقی که زنان عموما" آشپزهای بهتری نسبت به مردان هستند و یا کارهای منزل را بهتر انجام می دهند از چه زمانی در ذهن ابناء بشر نقش بست؟ پائولا از مادرش پرسید: (اگر به جای من همسرم وقت زیادی را صرف کارهایش در خارج از منزل می کرد؛ نگاه دیگران به او چگونه بود!!؟ قطعا" همه او را مردی وظیفه شناس و مسئول می دانستند که شایسته تقدیر است. و اگر در آن صورت من به او خیانت می کردم نگاه جامعه به من چگونه بود!!؟؟)
- نظیر اینگونه سوالات را بسیار می توان پرسید و بسیار می توان بی پاسخ بود. مثلا می توان پرسید چرا یک مرد معتاد می تواند در خانه بنشیند تا همسرش برود و کار کند تا خرج او را درآورد ولی هیچگاه عکس این موضوع رخ نداده است!!؟(مطمئنا درک می کنید که هدفم از طرح این سوال مطلقا" ترویج اعتیاد نیست!!) و یا اینکه هنگامی که زن و مرد خسته از کار روزانه به منزل بازمی گردند طبق عادت عمومی مرد برای استراحت روی کاناپه ولو می شود ولی زن فداکار و وظیفه شناس باید امورات منزل را رتق و فتق نماید! و...
- چندی پیش و در ایام سالگرد انقلاب 1357 سریالی با عنوان "سالهای مشروطه" از تلویزیون دولتی ایران نمایش داده شد که در قسمتی از آن وقتی قرار بود نقش زنان دلاور تبریز در رویداد مشروطه به تصویر کشیده شود ؛ صحنه ای نشان داده شد که زنان محله امیرخیز یک روسری زنانه به ستارخان هدیه می دهند. وقتی از ستارخان پرسیده شد که دلیل اینکه یک روسری به شما هدیه دادنده اند چیست؟ ستارخان پاسخ می دهد: آنها به ما روسری هدیه داده اند که اگر نتوانستیم قوای دولتی را از امیرخیز بیرون کنیم، روسری بر سرمان کنیم!! باور نمی کنید با دیدن این صحنه چه غم بزرگی بر دلم نشست. اینکه روسری بر سر کردن و زن بودن به نوعی تخفیف و تحقیر نشان داده شده واقعا" تاثر برانگیز است.
- باز هم هشت مارس رسید و باز هم چند تبریک کوتاه و چند تاسف بزرگ برای وضعیت زنان دلاور این دیار. باز هم دوره می کنیم بیانیه ها را و مصاحبه ها را و باز هم می نویسیم که این تنها ابزار ماست. امیدمان اما نا امید نمی شود چرا که هدف، هدف ارزشمندی است!
|
در آمدي بر فلسفه سياسي هابز
خيام عباسي 